Cechy domu z bali


Domy z bali, jak popularnie nazywane są domy w technologii zrębowej, zwanej tez wieńcową różni się znacznie od technologii murowanej. Dom taki składa się wtedy z bali ułożonych na sobie poziomo, tworzących wspomniane właśnie wieńce, czyli pełne warstwy bali po obrysie budynku. Pierwszy wieniec spoczywający na fundamencie to podwalina, natomiast ostatni, na którym opiera się więźba dachowa, to oczep. Wszystkie wieńce tworzą zrąb, zwany czasem również „beczką”. Bale w zależności od podtypu technologii łączone są ze sobą na drewniane kołki bądź skręcane są śrubami. Typ uszczelnienia poziomego pomiędzy balami również zależy od danej technologii, tam gdzie to jest możliwe stosujemy wełnę owczą.

Najistotniejszą cechą domów z bali jest ich osiadanie. Drewno jest materiałem anizotropowym, co oznacza, że kurczy się ono niejednakowo w różnych kierunkach. W kierunku rdzenia (a tak ułożone są bale) ten skurcz wynosi dla drewna iglastego w zależności od wilgotności nawet do 3%. Dodatkowo wszystkie bale, bez względu na ich wilgotność, pod wpływem ciężaru dachu podlegają procesowi kompresji, która wynosi około 1-2%. Oznacza to, że dom z bali zmniejszy swoją wysokość od 1 do 5%, co przy 3 metrowej ścianie stanowi nawet 15cm. Dlatego też wszystkie dodatkowe konstrukcje i systemy instalowane w domach z bali powinny brać pod uwagę zjawisko osiadania . Jest to najważniejsza rzecz związana z tą technologią, która może oszczędzić nam wielu kłopotów związanych z późniejszym użytkowaniem.
Domy z bali charakteryzują się dużą bezwładnością cieplną – bale stanowią doskonała masę termiczną, co sprawia, że domy te wolno reagują na zmiany temperatur. Tak więc dom taki ciepło z gorącego południowego słońca będzie oddawał nocą, kiedy to energia ta jest najbardziej potrzebna. Proces ten sprawia, ze wiosną i jesienią, kiedy domy ogrzewane są przede wszystkim nocą, zapotrzebowanie na energię spada o około 20%. Daje to oczywiście wymierne korzyści ekonomiczne.